روش لایه چینی دستی یکی از قدیمیترین و سنتیترین تکنیکهای استفاده شده در تولید کامپوزیت است. این روش شامل چیدن لایههایی از الیاف تقویتکننده بر روی سطح قالب و اشباع آنها با رزین به عنوام ماتریس است. با وجود پیشرفتهای روشهای خودکار تولید کامپوزیت، روش لایه چینی دستی همچنان یک فرآیند چندمنظوره و گسترده برای تولید قطعات کامپوزیت با هندسههای پیچیده و طراحیهای سفارشی است. هرچند ممکن است محدودیتهایی از نظر یکنواختی و کار-محوری داشته باشد، اما صرفهجویی در هزینه و انعطافپذیری آن را یک روش موثر و ارزان قیمت، بهویژه برای تولید کوچک مقیاس، نمونهسازی و برنامههای تعمیراتی میکند.
روش انجام:
آمادهسازی قالب – ژل کوت – برش مواد تقویتکننده – اعمال رزین – توالی لایه¬چینی – حباب زدایی – پخت
تجهیزات مورد نیاز:
قالب، مواد تقویتکننده، ماتریس رزین، واکس، قلممو یا رولرها، ابزارهای برش، خشککن (اختیاری)
کاربرد روش لایه چینی:
- خودروسازی: ساخت قطعات بدنه، اسپویلرها و اجزای داخلی.
- دریایی: ساخت قایقها، سطوح و ساختارهای دریایی دیگر.
- انرژی باد: تولید پرهها و مخازن توربینهای بادی.
- ورزش و تفریح: ساخت تجهیزات ورزشی مانند اسکی، اسنوبورد و سورفبورد.
- ساخت و ساز: تولید عناصر معماری، اجزا سازهای و پنلهای سبک.